Drzwi są przesuwane, bez klamek.

Szafka, łóżko, jak w szpitalu.

Tylko obchód jest raz w tygodniu,

bo lekarz udawany.

Gdyby nie druty wysokiego napięcia

wpadałoby się w to co nas spotyka. jasność tych cystern

i odbicia chmur, gdy bieganie jest blisko

i zanosi cię, jakoś dziwnie utykasz.

Aromat cytrynowego szamponu do włosów

I mgiełka dezodorantu, która powoli się rozpływa:

Jakie to dziwne uczucie mówić do kogoś, kto nie odpowie.

To, co umyka, powraca w twardym oświetleniu.

Nadmierna pobłażliwość nie popłaca.